En toen was ik thuis

Door Marlen Visser

Soms komt het langs, zo’n moment in je leven dat je doet beslissen om het roer om te gooien. In sommige gevallen zie je het al van ver aankomen, maar het kan zich ook totaal onaangekondigd aandienen. Maar in beide gevallen weet je: dit moet anders. En dat moet je zelf doen. Of, zoals zo mooi verwoord in deze quote: If you’re looking for somebody to change your life, take a look in the mirror. Het was de eerste tattoo die mijn toen 19-jarige zoon liet zetten. Ik ben eerlijk gezegd niet van de tattoos, maar ik was verrast en trots dat hij juist voor deze tekst koos. 

Nu heb ik de afgelopen paar jaar al een paar keer in die spiegel gekeken. Hetgeen me heeft doen besluiten om uit een jarenlange relatie te stappen en voor een eigen leven te kiezen. Met als gevolg een nieuwe woning, samen met mijn leuke en lieve kinderen, en een nieuwe woonplaats. Nog wel op fietsafstand van mijn werk, dus de dagelijkse gang naar ‘kantoor’ bleef. In plaats van vijf minuten fietste ik een half uur naar mijn werk, maar dat vond ik juist fijn. Het symboliseerde voor mij de herwonnen vrijheid in mezelf. 

Onverwacht snel kwam er een nieuwe liefde in mijn leven. Niet gepland, maar zo mooi, dat ik hem (de man en de liefde) omarmde en niet meer los wilde laten. Ook toen was er -na een klein jaar- het spiegelmoment: hoe lang blijf ik nog heen en weer reizen? We wilden het liefst elke dag samen zijn. De verhuizing naar een stad, 40 kilometer verderop, was een volgende stap. De kinderen richtten hun leven ook opnieuw in en gingen op zichzelf wonen. 

Fietsen naar kantoor ging niet meer, maar 35 minuten rijden was goed te doen. Een ander soort vrijheid: cruisen over de snelweg, luisterend naar de radioshow van mijn lief. 

En toen kwam er op mijn werk -onverwacht- dat moment dat me opnieuw voor die spiegel zette: wil ik dit zo, of maak ik een andere keuze? De gebroken nachten leverden, behalve gewoel, ook heldere inzichten op. Op een zeker moment stond mijn besluit vast: ik gooi het roer om en ga me volledig richten op het schrijven en het begeleiden van beginnende schrijvers. 

Sinds een week ben ik thuis. De activiteiten die ik altijd naast mijn werk, ’s avonds en in het weekend, deed, vullen nu mijn dagen. Ik kan elke ochtend zelf beslissen waar ik mee begin: met het schrijven aan mijn nieuwe boek, het verder ontwikkelen van mijn schrijfcursussen of bijvoorbeeld het schrijven van een column. Vanochtend werd het het laatste. Een ultiem gevoel van vrijheid! 

Wat het kijken in de spiegel me heeft opgeleverd? Een nieuwe liefde, een nieuwe woonplaats en nieuw werk, als zelfstandig ondernemer. Eigenlijk een heel nieuw leven. Alleen mijn kinderen zijn nog hetzelfde. En die houd ik!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Please reload

Even geduld...

This website uses cookies. By continuing to use this site, you accept our use of cookies.